Verschillende kunstenaars stellen tentoon achter de ramen van de leegstaande Brasserie Brutus, een pand van Brouwerij Van Steenberge.
Het eerste raam wordt ingenomen door “Mayako”, een beeld uit de serie “Little Heroes don’t give a F*** van Nathalie Stroobant. Dit is een project waarbij 11, 12 jarigen werden gefotografeerd, balancerend tussen hun kindertijd en adolescentie. Zij zijn het medium om ons de angsten en bezorgdheden te tonen die ouders in deze leeftijdsperiode hebben. Thema’s omvatten, het milieu, het verkeer, verslavingsgedrag, voedselkeuze, en in dit beeld: ontdekking van seksualiteit, eerste liefjes en misschien wel liefdesverdriet. De aardse en pastelkleuren in combinatie met wit geeft de beelden een ietwat transcendent en tijdloos gevoel. De kinderen lijken helden of goden van een imaginaire mythologie dat voorbij de ordinaire realiteit gaat. Ze zijn puur, goddelijk en krachtig en representeren de magie van het kind-zijn.
Alle beelden kan je terugvinden op https://www.nathaliestroobantphotography.com/little-heroes/
Facebook: https://www.facebook.com/NathalieStroobantPhotography/
https://www.instagram.com/nathaliestroobantphotography/
De Belgische beeldend kunstenaar Claudine Van Vooren presenteert ook één werk hier, naast haar tentoonstelling die loopt bij Tanu tijdens Liefdegem.
Van Vooren creëert rauwe figuratieve schilderijen en sculpturen in cement en glas. Haar werk beweegt zich op de grens tussen schilderkunst en beeldhouwkunst, waar het ruwe en het kwetsbare samenkomen. Stilte, spanning en fragiliteit vormen terugkerende thema’s. Ze zoekt schoonheid in imperfectie: in wat gebroken, getekend of beschadigd is, maar toch blijft bestaan.
Bart Ardijns presenteert in een ander raam een abstract werk waarin kleur en lijn de hoofdrol spelen. Met een uitgesproken gevoel voor compositie en materiaal creëert hij beelden die balanceren tussen strengheid en subtiliteit. Strakke vormen worden verzacht door kleurgebruik en verfijnde details, waarbij goud soms als lichtaccent of spanningsveld fungeert.
Net als bij Van Vooren gaat het niet om het vertellen van een verhaal, maar om het oproepen van een ervaring: een moment van rust, concentratie en aandacht. Ardijns stelt gelijktijdig ook een ander werk tentoon bij ID Interieur in Zomergem.
Een derde raam wordt ingenomen door Zomergems kunstenaar Rik Van Hecke die hier voor een thuismatch uitgenodigd wordt. Hij richt één van de ramen in met een schilderij van zijn hand of met een aantal collage’s… kom het vooral ontdekken, we zijn zelf nieuwsgierig wat hij met de plek gaat aanvangen!
Franky Weyn maakt het laatste raam vol, met Gitaarman. Muziek die de lucht kleurt, wordt zichtbaar in de kleuren en lijnen die de achtergrond vullen, waardoor een sfeer ontstaat waarin klanken zichtbaar worden en de sfeer bepalen. Het masker dat de scène omhult, verbergt een onbekende vorm van muziek — een mysterieuze, ongekende klank die schuilgaat achter een ondoorzichtige sluier. Het symboliseert de geheimen en het onbegrensde potentieel van muzikale expressie, onzichtbaar voor het oog, maar altijd voelbaar en aanwezig in de creatieve wereld die het schilderij oproept.
De kleinere ramen bieden plaats aan enkele gedichten van Lies Van de Velde die tijdens het slotweekend ook zal voordragen in WZC De Linde.
De stilte van de lege brasserie vormt een betekenisvolle achtergrond voor de werken. De werken zijn dag en nacht zichtbaar vanop straat en nodigen voorbijgangers uit tot verstilling en reflectie.
