Blossoms of Obedience

Blossoms of Obedience is het resultaat van een jaar lang glimlachen verzamelen. Op basis van die glimlachen onderzocht ik de relatie tussen de filmmaker en de persoon die gefilmd wordt, en tussen de schilder en degene die in de kunstgeschiedenis geschilderd werd. De film kijkt naar wat er gevraagd wordt van iemand die voor de camera staat, terwijl de lichaamstaal tegelijk een groter maatschappelijk probleem symboliseert: de controle over het vrouwelijke* lichaam en gedrag. Hoe je zit, staat, ademt, eet, je kleedt, jezelf uitdrukt, en of en hoe je glimlacht, wordt bevraagd en kaatst terug naar de kijker.
De film stelt oorzakelijkheid in vraag door instructies vóór handelingen te plaatsen, en onderzoekt welk deel van wat we doen vanzelf stroomt en welk deel opgelegd is. Een stroom die teruggrijpt naar het bestaan van planten en bloemen, die op hun beurt ook ‘ingefluisterd’ krijgen om te bloeien.